Osman Attila’nın “Afyon Türküsü” Şiiri Beste ile Yeniden Hayat Buldu

Afyonkarahisarlı şair ve devlet adamı Osman Attila’nın kaleme aldığı “Afyon Türküsü”, Afyonkarahisar Yazarlar ve Şairler Derneği Üyesi ve 15 Temmuz Gazisi Hüseyin Öztürk tarafından bestelenerek kültürel mirasa kazandırıldı.

Afyonkarahisar’ın kültürel değerlerine önemli bir katkı daha sağlandı. Merhum şair ve devlet adamı Osman Attila’nın kaleme aldığı “Afyon Türküsü” isimli şiir, Afyonkarahisar Yazarlar ve Şairler Derneği Üyesi, aynı zamanda 15 Temmuz Gazisi olan Hüseyin Öztürk tarafından bestelenerek yeniden hayat buldu.
Afyon’un doğasını, insanını ve tarihini güçlü bir dille anlatan eser, yapılan beste çalışmasıyla birlikte artık sadece bir şiir değil, aynı zamanda bir türkü olarak da gönüllere hitap edecek. Hüseyin Öztürk’ün bu çalışması, hem edebi mirasın yaşatılması hem de yerel değerlerin müzik yoluyla gelecek nesillere aktarılması açısından büyük önem taşıyor.
Osman Attila’nın dizelerinde Afyonkarahisar’ın lalelerinden kalelerine, Taşpınar’ından ovasına kadar pek çok simge yer alırken; şehir insanının cesareti, doğayla iç içe yaşamı ve milli ruhu da güçlü bir şekilde yansıtılıyor. Bestelenen türkü ile birlikte bu anlamlı dizelerin daha geniş kitlelere ulaşması hedefleniyor.
Kültür ve sanat çevrelerinde memnuniyetle karşılanan bu çalışma, Afyonkarahisar’ın zengin kültürel birikimini bir kez daha gözler önüne serdi. Yerel sanatçılar ve edebiyatseverler, bu tür projelerin artarak devam etmesi gerektiğini vurgularken, Osman Attila’nın unutulmaz eserinin türkü formuyla yaşatılmasının önemli bir kazanım olduğu ifade edildi.
Afyonkarahisar’ın ruhunu ve tarihini yansıtan “Afyon Türküsü”, bundan sonra hem edebiyat hem de müzik dünyasında kendine özel bir yer edinmeye aday görünüyor.

Afyon Türküsü (Sözler):
Afyon’un laleleri açarken
Güzelim dağından doğarken güneş
Katmer katmer açar gülü Afyon’un.
Kerpiç bacalardan tüter bir ateş

O zaman konuşur dili Afyon’un.
Taşpınar’da kızlar gelir eğleşir.
İner dallarına kuşlar söyleşir.
Taşlarda çırpınır sular ağlaşır.

Döğer göğsü seher yeli Afyon’un.
Bahar olur Akar çayı yayılır.
Ağaçlar kanmadan suya eğilir.
Kalenin ardından sesler duyulur:

Düşmana yol vermez beli Afyon’un.
Ovasında kabarınca yeleler.
Yazmasını bayrak yaptı halalar.
Dost düşman her zaman şunu bileler

Hiç de tekin değil ili Afyon’un.
Göz göz suları var doğup batıyor:
Toprağında bunca aslan yatıyor.
Koç yiğitler elde silah tutuyor.
Zafere çıkıyor yolu Afyon’un.