KÖŞE YAZISI Abdullah Umurhan Köşe Yazarı

EKONOMİ 2025

20 Aralık 2025 3 dk okuma
Paylaş:

Üretim ekonomisinde kriz olmaz krizler tüketim ekonomilerinde olur.
Cumhuriyetin ilk yıllarında Türk lirası Amerikan dolarından daha değerli ise bunun bir tek sebebi vardır. Genç Cumhuriyet ve başındaki büyük Önder Mustafa Kemal Atatürk tarafından ülke ekonomisinin sağlam temeller üzerine oturtma kararlılığı ve üretim ekonomisidir. Türkiye Cumhuriyeti devleti ilk 15 yıldan 3000 kilometre demiryolu binlerce fabrika yapmıştır. Binlerce dönüm Tarlan ve arazi halka dağıtılarak verimli Topraklar haline getirilerek tarımdan üretim artırılmıştır.
Devleti yönetenler itibardan tasarruf etmişler, beytülmala sahip çıkmışlar o nedenlerle Türkiye dünyada yıldızı parlayan bir ülke haline gelmiştir. Ayrıca mazlum milletlere örnek olarak halklara ışık olmuştur.
Yerli üretim toplumsal bilinç ile gerçekleşir. Toplumun kendisi üretme gayreti içine girdiği gibi aynı şekilde kendi ürettiğini kendi toplumu içerisinde tüketme bilinci oluşarak kalkınmasını tamamlar.
Rusya Ukrayna savaşı gıdanın ne kadar Önemli olduğunu bir kez daha göz önüne sermiştir. Aynı şekilde son iki yıldır siyonist İsrail’in Gazze’de yaptığı katliamlarda ekonomik ve teknolojik üretimin ne kadar önemli olduğunu maalesef ki acı tecrübelerle ortaya koymuşlar. Bir buçuk milyarlık İslam alemi sinmiş pısmış ve gazze’nin başına gelenler bizim başımıza gelmesin diye emperyalist Amerika’nın her dediğine boyun eğmiştir. Ancak katar’ın başına gelenler Amerika’nın hamiline güvenilmeyeceğini de net bir şekilde ortaya koymuştur.
Ekonomik kalkınma yerli üretimle ve ürettiğin yerli malını bilinçli toplumun tüketmesi ile olacağı açık ve net şekilde ortadadır. 1923 İzmir iktisat kongresi kararlarına bugün de sıkı sıkıya sarılarak maddelerini hayata geçirerek boynumuza takılmak istenen tasmadan ancak kurtuluruz. 1999 yılında kurulan 57.ci hükümet tarafından sloganlaştırılan İNADINA ÜRETİM politikası ile Türkiye bu ekonomik açmazdan çıkabilir.
Sadece bir ürün ve bir kalemden örnek vererek ne demek istediğimi açıklayalım. Ülkemizde 15 milyon sigara içicisi olduğunu varsayarak bir hesap yapalım. Ortalama olarak en düşük sigaranın fiyatı 2 dolar civarında şayet ülkemizde 15 milyon sigara içicisi varsa günde her biri birer paket sigara içerse 30 milyon dolar günlük yabancı şirketler ciro yapıyor demektir. Aylık 900 milyon dolar, yıllık ise 10 milyar dolardan daha yüksek bir ciro. Elimizi vicdanımıza koyalım 2 Amerikan bir İngiliz şirketi ülkemizde tahminim cirosunu 10 milyar dolardan fazla olduğu düşünüldüğü zaman yerli üretimin ne kadar önemli olduğu gün gibi ortaya çıkmaktadır.

Bugünlük bu kadar.
Hoşça kalın, Dostça kalın.