DÜRÜST OL – ŞİİR – İSMAİL TÜRKEÇ
Aç gözlünün karnı doysa pilava
Hayrı bereketi tavada sanır
Ulu kuşlar hiç görünmez gözüne
Kendini bir şahin sanır.
Adamım zanneder karşısındakini sindirse
Yalancı olup cümle alemi kandırsa
Beş paralık bir mum alıp yandırsa
Belki de kendini adam sanır.
Merayı söker demez atım gelse otlansa
Çalışmayı sevmez bir mihnete katlansa
Çaldığı ata binse atlansa
Kendinden başkasını hep yaya sanır.
Tüccar olur takke alıp satarsa
Verdiği sözü adam gibi tutarsa
Üç beş bine gücüde yeterse
Korkarım oda kendini tüccar sanır.
Allahım namerde haddini aşırma
İsmail kulunu yolundan şaşırma
Heybesinden imanını düşürme
Günahkarlar ateşinde pişirme
Katil israil yerle bir olasın
İnşaallah şeytanından bulasın
Filistin Gazze hürriyetine kavuşacak
Sen de dünyada topraksız kalasın.
Mevlam sana şükürler olsun
Olmayanın ambarı un ile dolsun
Dileyen kulun sana kavuşsun
Yeter ki beş vakidi dosdoğru kılsın.
Madde için kul olma kula
Taşlar dökme geçilen yola
Dünyada fitnelik yapanlar
Sonunda savrulur sağa sola.
Makul ol sakın olma ukala
Gün olur başına getirir bela
Olma uyuşturucuya alkola müptela
Doğru kaşayana hayat ne aladır ne ala.
Alavere dalavereyla müslüman olunmaz
Düşkünün malı ucuz fiyata alınmaz
Garibannın sırtından geçinen zalimin
Musalla taşına konsada namazı kılınmaz..
Çile çekmeyen hayatı bilinmez
İyi olan kötüler yanına gelemez
Dostlarına güler yüzlü davranmayan
Yaşada hayatın lezzetini alamaz
Ahlak kokuştu gerek yok tuz
Olacak işini haset olan boza
Çiftçi umudunu bu yılda bulamadı
Umutlar kaldı gelecek yaza.