ÖFKE DIŞIMIZDA ACISI İÇİMİZDE – ŞİİR – MÜRŞİDE OKULU AYHAN

Sevinçle dolan bir dünya varken,
Ortalık öfkeyle, nefretle yanıyor aniden.
Canlar kırık, sokaklar kaynıyor, neden?
Umutsuzluk Azrail olmuş, bekliyor elinde kefen.

Kaybolan zamanda sönüyor gözlerdeki ışık,
Yürekteki yangın, büyüyen korku, karmakarışık.
Küfürle patlayan sessizlik, her kelime yozlaşık,
Kahrediyor çığlıklara çarpıyor anlaşamamazlık…

Sokaklar: dost mu, düşman mı? Belli değil.
Öfke bürüyor her yanı, büyüyor çetrefil.
Kalpler çatlıyor sessizce duygular cahil.
Patlıyor içinde öfke, hırsı taşıyor yeni nesil

Gençlerin düşleri kırık, hayalleri yarım.
Şiddet sarmış ruhları; belli değil ne olacak yarın.
Merhamet çoktan kayıp, adalet yaralı.
Birbirimize düşman değiliz… Nedir bu kırılım?

Işık sönüyor gözlerde,
Yürekte yangın, gölgelerde.
Küfür patlıyor, kelimeler yozlaşık,
Çarpıyor çığlık, anlaşamamazlık.

Sokaklar: dost mu, düşman mı? Belli değil.
Öfke bürüyor her yanı, büyüyor çetrefil.
Kalpler çatlıyor sessizce, duygular cahil,
Patlıyor öfke, hırsı taşıyor yeni nesil.

Gençlerin düşleri kırık, hayalleri yarım,
Şiddet sarmış ruhları, ne olacak yarın?
Merhamet kayıp, adalet yaralı,
Birbirimize düşman değiliz… Neden bu kırılım?