TURAN AYDIN – DAYANDI – ŞİİR

Hayatım destan,sonrası mersiye,
Şiirim kaleme söze dayandı,
Ömür taksit taksitmiş veresiye,
Bıçak kemiğe ve öze dayandı,

Yazık diyen yok gözlere kaşlara,
Bakarım gözümden akan yaşlara,
Vurdum başımı dağlara,taşlara,
Dertli başım bir dost dize dayandı,

Bir dost aradım yıllarca dünyada,
Buldum kendimi toz pembe hülyada,
Gözümü yumup gördüğüm rüyada,
Tüm kapılar gizem,gize dayandı,

Rüyalar yalan sen gerçeksin rabbim,
Bu kulu bakıp göreceksin rabbim,
Bana doğru gel diyeceksin rabbim,
Bütün yollar sana,size dayandı,

İki damla sudan naçiz bedenim,
Eşref-i mahlükat der var edenim,
İmtihan içindir varlık nedenim,
Attığım adımlar ize dayandı,

Çocukluğum gençliğim çabuk bitti,
O yıllar kaybolup nereye gitti?
Bütün hayallerim zay oldu yitti,
İlkbahar,yaz geçti güze dayandı,

Hesap kitap ettim dünya malını,
Şu dünyanın bin bir türlü halını,
Bineceğim tabutunu,salını,
Akibet beş metre beze dayandı,

Güz mevsimi gelince düşer yaprak,
Mümkün değil ki onu dalda tutmak,
Sıkı,sıkı sar beni kara toprak,
Turan-ım duâya cüze dayandı,