İSTİKBALE DOĞRU – ŞİİR – MÜRŞİDE OKLU AYHAN

Kar örtüsünde susmuş bahçeler şimdi mahzun,
Bir nûr¹ bekler ufukta mektebe giden her yol uzun.
Tatil bitti; vakittir ilme yönelme çağı,
Bir milletin istikbâlidir² gençliğin ocağı.

Açılan her defterde maziden³ bir seda⁴ var,
Her satırda cedlerden⁵ kalmış emanet-i diyar⁶.
Muallim⁷ bir rüzgâr ki fikre kanat verir,
Sabırla yoğrulan aklı irfanla⁸ diriltir.

Bu toprak sizden bekler yarınlara iman,
Bayrak göklerde titrer; sizde bulur devran⁹.
Her ders bir vazifedir, her bilgi bir nur,
Milletin istikbâli sizlerle olur, durur.

Bir gün doğar güneş gibi yükselir bu nesil¹⁰,
İlimle kurar yarını; vakur¹¹, sağlam ve asil¹².
Dipnotlar

1. Nûr: Işık, aydınlık.
2. İstikbâl: Gelecek.
3. Mazî: Geçmiş.
4. Seda: Ses, yankı.
5. Ced: Ata, ecdat.
6. Emanet-i diyar: Vatanın bıraktığı kutsal miras.
7. Muallim: Öğretmen.
8. İrfan: Bilgelik, derin anlayışla yoğrulmuş bilgi.
9. Devran: Zamanın akışı, dönem.
10. Nesil: Kuşak.
11. Vakur: Ağırbaşlı, onurlu.
12. Asil: Soylu, yüksek karakterli.