Yürekleri ile Asker Oldular – ŞİİR – Mürşide Oklu Ayhan

İsimleri tek tek düştü meydana,
Bir gurur yürüdü ay yıldızla yana.
Kimi sessiz sustu, kimi gözyaşında,
Bir vatan çarpıyordu her bir yanında.

Titriyordu anneler dualarında,
Babalar dimdikti göz pınarlarında.
O gün herkes aynı şeyi hissetti:
“Ne kadar güçlüler…” dedi içinden biri.

Bir adım attılar, marşlar yükseldi,
Gökyüzü bulutla sessizce gerildi.
Bayrağa uzanan o titrek ellerde,
Bir millet ağladı derin yerlerde.

Engel değildi artık hiçbir yara,
Yürek yetiyordu vatana vara vara.
Çünkü askerlik bazen üniforma değil,
Bir ömür taşınan kutsal bir meyildi.

İstiklal Marşı’nı söylerken onlar,
Sustu içimizde yarım kalanlar.
“Biz de varız!” dedi gözlerinin içi,
Ayakta alkışladı onları bu vatanın sesi.

Sabır yemin etti o tören yerinde,
Azim yemin etti bayrağın önünde.
Ve Engelliler Haftası’nda anladık ki biz;
Vatan sevgisine engel olamaz hiçbir iz…